Hoe lang kan ik nog mee?

“Hoe lang kan ik nog mee?” triggerde Freek de Jonge mij een tijdje terug in het programma DWDD op woensdag 03 september 2019.

Nooit eerder had ik écht iets met Freek, maar zijn uitspraken triggerde me nu dermate dat ik de documentaire op mijn verlanglijstje heb staan… Al meerdere van de 10 kijk-, luister- en leestips bij deze film gezien en gehoord heb. Tsja… Freek is er al lang, ruim 75 jaar om precies te zijn, maar blijkbaar kon ik hem na deze zin en zijn laatste verschijning in DWDD pas écht zien en horen.

Dank je wel Freek dat je na zoveel jaren ook in mij nog die trigger hebt weten te raken, waardoor ik mijn spiegel voor me zag. Het heeft meer in beweging gezet dan je wellicht had kunnen vermoeden. Terwijl jij terugkijkt op wat je gedaan hebt en mogelijk nog wil doen, raakte het bij mij de snaar van besef dat ik nog een leven voor me heb liggen en verder vooruit kan kijken, dan ik me tot nu toe heb beseft.

Vroeger vond ik 40 jaar oer-oud!

Nu hoop ik 3x zo oud te worden! 😀

Na het horen van Freek werd ik me langzaam aan bewust van mijn eigen gedachten als jong mens over oude mensen. En in mijn beleving begon ‘oud’ ergens rond de 40 en alles daarboven was ‘gewoon oud’ en van een ander niveau / level / categorie / levensstijl. Dat ik samen met oude mensen leefde was voor mij niet vreemd, maar dat ik zelf ooit één van die oude mensen zou zijn of worden, niet. Nooit mee bezig geweest en zo dus ook niet met zaken als ouderdom, pensioen of andere voorzieningen die je bezig kunnen houden als je bezig bent met ‘voorbereidingen op de tijd die je nog hebt’.

Ik heb niets met lifeplanning

We zijn nu 2 maanden verder na het programma van Freek en ik heb vanochtend informatie ingewonnen en een afspraak gemaakt om de mogelijkheden voor mijn pensioen als ZZP’er te onderzoeken. “Lifeplanning”, werd het genoemd. Een woord waar ik dus niets mee heb. Althans jaren lang niets meer mee heb gedaan. Vroeger had ik wel iets met lifeplanning, ontdekte ik onlangs in een gesprek, want anders had ik niet bedacht dat ik vóór mijn 25e levensjaar graag moeder van 5 kinderen had willen zijn. Een gedachte waar ik nooit actief de bijbehorende acties op uitgevoerd heb om dat werkelijk te realiseren, dus ook daarbij vraag ik me af of het een wens, een kreet of onderdeel van een echte planning was.

Verandering van programmering

Wat zijn overtuigingen toch bijzonder om te ontdekken en wat kunnen sommige toch star, angstig en in een andere tijdsgeest ook nog eens hoogst onlogisch zijn!

Beetje bij beetje begin ik voordelen te zien van het bewust voelen dat ik nu toch écht ouder geworden ben dan 40 en mogelijk ook wel ouder wordt dan de toen gedachte pensioenleeftijd van 65! Misschien word ik wel 95!! Hoe fijn is het dan, dat geld geen issue hoeft te zijn om nóg ouder te worden!!

46 levensjaren is een mooi moment voor mij om daar bij stil te staan. Mijn partner en ik inspireren elkaar hierin op dit moment, al zijn de drijfveren verschillend. Voor mij vanuit het besef ouder te willen worden en dat vitaal en met mogelijkheden te willen doen. Voor mijn partner het besef dat zijn harde werken als ondernemer hem van veel vrije tijd berooft heeft en hij nu zijn leven vrijer wil leven. Uiteindelijk vinden we elkaar in de gezamenlijke waarde van vrijheid en doen wat je blij maakt!

Wie had dat gedacht? Ik niet en juist dat vind ik zo leuk aan het leven (en spannend tegelijkertijd). Het leven is vol verrassingen en als je ervoor openstaat en met verwondering en nieuwsgierig durft te onderzoeken, kunnen de triggers spiegels zijn en tot meer vrijheid en een gelukkiger leven leiden.

Bedankt Freek, we zien elkaar!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *